Geceyi bekleyen aşikar yıldız

Gündüzün müjdesindesin

Bahardan sonraki ay

Ne mutlu bir gündesin

Çağlayanlar diriliyor sesinde

Bir günbatımı daha aydınlanıyor

Tüm zamanlara saklı tebüssümünde

Ateşperestin, putperestin, esaretin

Şimdi gölge olmayan bir yerdesin

Kalk, diril ve dirilt

Bir hayal öğret bizlere

Zilletlerin büyüsünden kurtar

Ve de ki,

Tepenin ardında bir düşman var

Adı Muhammet olan bir yüzyıl

Dilime eklemlenen pusula

Kabuslar büyütüyor şimdi zaman

Ruhlar ayrılıklar ikliminde

Ölüme dünden razı insanlar

Senin olmadığın yerde

Kuşun yuvasındasın

Örümceğin ağında

Duasına sığınan bir avuçtasın

Salat ve selamlarla anılmaktasın

Kisranın ve Bizansın saraylarına davet yok

Ölü çoğaltmada insanlık

Yas tutan yok

Çünkü senin yasında insanlık

Ruhlarımız seni arar

Dillerimiz seni söyler

Kulaklarımız seni işitir

Melekler

Kubbede hoş bir seda iniler

Geldi mi böyle bir peygamber

Ölüleri dirilten müjdeler sende

Yarlar yarenler huzur bulur gölgende

Bir çocuğu daha okşuyor

Tebessümle yoğrulan ellerin

Hasanın hüseynin oturuyor kucağında

Serinliyor gölgende insanlar

Ebubekirlerin, Ömerlerin

Yüzyıllar bulamıyor seni

Utancından söyleyemiyor tarih,

Düşmanını bağışlamayı,

Sadık dostunu öldüreni, vahşiyi

Sade bir söz tüm kötülükleri eritiyor dilinle

Gözümle görmesem yeter

Yahut taşlanırken taifte

Cahiller bilmiyor bağışla diyebilmeyi

Neredesin ey peygamber

Yoksul yakarışlarımız sensiz

Ağlamalarımız hüzünlü, çaresiz

Dünyalarımız bencil, özlemsiz

Diril ey peygamber

Ölülerini yiyen bir insanlığa

Bir doğum ayında

Baharı ve insanlığı müjdele

Söyle ey peygamber

Dilini yutan bir insanlığa

Bir enformasyon çağında

Konuşmayı ve düşünmeyi müjdele

Ne kadar isterdik oysa ki

Amineye bıraktığın gözyaşını saklamayı

Bir emanettir diye

Ebubekire verdiğimiz sözü tutmayı

Atan İbrahim öğretmişti

Sahte putları kırmayı

Şimdi kim öğretecek bize

Kelimelerdeki ve zihinlerdeki putları

Köleyle efendi aynı safta

Bilalin habeşin

Sesi  yankılanıyor kulağımızda

İnsanlık ki

Diriliyor çağların ötesinden hutbe-i  sedanda

Bir serinlik daha çöküyor üzerimize

Taleal bedrularla şenleniyor zaman

Dinleyin ey müminler

Alır mı bunu akıl, izan

Bir insan ki

Peygamberlikle müjdelendiği zaman

Karanlığa üfleyen gecenin şerrinden

Nefislere vesvese verenlerin şerrinden

Senin dilinden yaratana sığınırız

Ey PEYGAMBER!